Ini final gaya bebas lelaki
sekolah menengah 400m.
(Han Ian, 33.95,
tempat pertama)
(Notis pemindahan: Go Eunbyeol)
Awak rancang ini, kan?
Eunbyeol tak buat apa-apa
untuk dipaksa pindah.
Dia keluar semasa percutian
sekolah tanpa kebenaran.
Dia ugut pemilik karaoke.
Ada kes kecurian
yang menyebabkan Jawatankuasa
Pembulian Sekolah berjumpa.
Saya rasa ada beberapa sebab.
Tuan.
Saya rasa lebih baik untuk
dapatkan kebenaran ibu bapanya
dan suruh dia pindah.
Batu, kertas, gunting.
Awak tak boleh... Batu.
(Lee Eunbi)
(Go Eunbyeol)
Ian!
Kenapa datang dengan
pembalut tangan?
Awak tercedera teruk?
Macam mana keadaan awak?
Saya okey.
Serta...
Maafkan saya.
Tak perlu minta maaf.
Semoga berjaya dengan rehab.
Tapi seriuslah,
apa yang penting sangat
sampai awak lari daripada
pertandingan dan kemalangan?
Hentikannya.
Okey, teruskan.
Awak buat
pertandingan kebangsaan
seperti pertandingan biasa.
Lihatlah diri awak.
Lihatlah awak.
Apa?
Awak ingat saya marah
sebab tak menang
pingat dalam perlumbaan
berganti sebab awak tak ada?
- Tidak. / - Saya tak nak
orang fikir saya masuk
kolej kerana awak!
Tapi kalau awak
terima layanan istimewa,
tugas awak untuk
tunjukkan nilai awak.
Tolong hentikan.
Kita akan lambat pergi latihan.
Awak dan saya sekarang
pengalah. Kita sama saja.
Bagus betul.
Bertahanlah.
Jadi pengalah akan ajar awak.
Mari.
(Episod 11)
Taegwang kata dia akan
naik bas mulai sekarang.
Dia nampak gembira
kebelakangan ini.
Terima kasih.
Siapa
pelajar yang bersama awak
semasa awak balik hari ini?
Wah.
Sekarang ayah nak tahu
saya berkawan dengan siapa.
Terima kasih.
Dia saja rakan kelas awak?
Kenapa dengan ayah?
Ayah tak perlu risau.
Saya tak akan gaduh dengan dia
dan buat dia saman saya.
Selagi saya tak perlu
risaukan dia.
Maaf ini berlaku tiba-tiba.
Tak apa.
Tapi
saya nak tahu kenapa
ini perlu terjadi.
Itu...
Seperti dia kata...
Tentang kejadian awak sebutkan,
tak ada yang cukup jelas.
Semuanya
berkaitan dengan Eunbyeol saja.
Saya tak tahu nak cakap apa.
Kalau dia buat salah,
dia patut hadapi tindakan.
Tapi
ini rasa seperti sekolah
yang nak buang Eunbyeol
dan memaksa
atas alasan-alasan
tak munasabah ini.
Saya salahkah?
- Maaf. / - En. Kim.
Kenapa awak minta maaf?
Semua sekolah ada peraturan.
Pelajar yang
langgar patut dihukum.
Tapi kenapa awak minta maaf?
Betulkah?
Maksud awak dia patut dihukum.
Betul.
Kalau begitu.
panggil semua pelajar yang
bersamanya di pusat karaoke
di tindakan disiplin.
Serta
panggil pelajar
yang tipu Eunbyeol membulinya.
Di percutian sekolah...
Saya akan pastikan
buat sekolah bertanggungjawab
atas gagal menjaga
pelajar dengan baik.
Apa? Saya...
Tolong, bukan itu maksud saya.
Bukankah itu
sistem sekolah ini?
Bagus.
Kita buat begini.
Tunggu.
Maaf. Puan. Puan.
Wah.
Kenapa dengan kelas 2-3?
Kenapa dengan kelas kita?
- Apa ini? / -Ia cuma Eunbyeol.
- Wah. / - Apakah ini?
Eunbyeol buat masalah?
Saya rasalah.
(Tindakan disiplin)
(Kelas 2-3, Pelajar Go)
Siapa pelajar yang bersama awak
semasa awak keluar hari ini?
Asalkan saya tak perlu
risaukan dia.
- Ke tepi. / - Sebentar.
Apakah ini?
Apa peraturan yang
Eunbyeol langgar?
Taegwang.
Kasihan.
Awak patut berhati-hati.
Soyeong.
Apa awak buat kali ini?
Ada dua jenis pemindahan.
Satu awak buat suka-rela.
Satu lagi awak dipaksa keluar
walaupun tak nak pindah.
Sebab itulah
kalau awak pergi lebih awal,
ini tak akan terjadi.
Oh ya,
macam mana keadaan Ian?
Hei.
Hidup siapa lagi
awak nak musnahkan?
Salah sayakah Ian tercedera?
Itu terjadi padanya
semasa dia cuba
tutup penipuan awak.
Jadi kenapa itu salah awak?
Berapa lama
awak nak kekal di sini?
Lepas awak pergi.
Ia tak akan berlaku
seperti yang awak nak.
Sebab saya akan
lindungi mereka.
Saya percaya kuasa mahu
melindungi seseorang lebih kuat
daripada kuasa benci seseorang.
Ia pasti bosan kalau semua
berlaku seperti awak nak.
Awak
gembira sebab awak ingat
awak dah berjaya, kan?
Itulah balas dendam itu indah.
Tunggulah.
Eunbyeol.
Mak.
Mak pasti terkejut dengar
berita daripada sekolah.
Sedikit.
Jangan risau.
Kita cakap di rumah.
Okey.
Kenapa awak bukan di hospital?
Saya perlu ke sekolah
setiap hari
dan jerit pada awak begini?
Beri saya masa
untuk tenangkan hati.
Tenangkan apa? Budak ini...
Apa gunanya buat keputusan
lepas badan awak rosak?
Ian,
kalau awak tak regangkan
otot awak yang keras
dan kuatkan bahu,
ia pasti lebih sukar.
Mula sekarang juga.
Jangan ponteng
sehari pun, faham?
Hei.
Kenapa awak tak jawab?
Ian.
Sedarlah!
Saya akan melihat awak.
Kalau saya fikir
perangai awak teruk,
saya akan haramkan awak
daripada pasukan renang, faham?
Oh tuhan.
Ia lebih baik daripada
pejabat yang sempit, kan?
Jadi,
apa awak nak beritahu saya?
Kejadian komputer itu.
Itu...
salah saya.
Begitu.
Terima kasih kerana mengaku.
Awak akan jadi okeykah?
Saya tak tahu kalau boleh
yakinkan ibu saya.
Tapi
seperti awak kata,
saya tak nak lalui itu dan
tahu itu salah saya.
Macam mana kalau
saya lupakan yang saya
pernah ambil jalan salah?
Rupa-rupanya orang yang
bertanggungjawab atas kejadian
komputer ini dalam kelas kita.
Orang itu ialah Soyeong.
Jadi semua yang
kehilangan 5 markah
akan dapat markah kembali.
En. Kim,
jadi siapa yang buat?
Kalau mereka mengaku,
mereka patut berterus-terang.
Awak perlu tahukah?
- Ya. / - Saya perlu tahu.
Diam!
Sesiapa yang salah pertimbangan
boleh buat silap.
Tapi pelajar yang formatkan
semula komputer riba
tahu dia akan dapat
markah 0 dalam projek, tapi
dengan yakin dia mengaku agar
yang lain tak akan kekurangan.
Saya harap awak ingat orang itu
betulkan keadaan
sebelum ia terlambat.
Soyeong cuma perlu mengaku.
Beritahu sajalah.
- Apa dia buat? / - Apa dia?
Meremang bulu roma saya.
Saya minta maaf.
Saya penakut.
Saya rasa malu
kerana tak berterus-terang
lebih awal.
Saya menyesal.
Saya tak akan lupakan
perasaan saya sekarang.
Tentulah
saya tak akan paksa
awak maafkan dia,
tapi apa yang Minjun
tak nak kehilangan
walaupun
grednya terkorban ialah awak,
kawan-kawannya.
Saya harap
awak sedar itu.
Terima kasih.
Ambil tempat awak.
Itu saja.
Terima kasih!
- Apa? / - Apa?
Itu bukan alasan
boleh diterima.
Saya minta pelajar jangan
pulangkan buku perpustakaan.
Pulangkannya dan letak di rak.
Apabila minda kusut,
kerja fizikal itu terbaik
untuk uruskannya.
Terima kasih kerana membantu.
Baik.
Janggal awak
di sini bantu saya.
Kita dalam kelas sama
sejak tahun pertama,
tapi awak tak pernah
begini sebelum ini.
Kita dalam kelas
sama sejak tahun pertama?
Ya.
Dulu saya macam mana?
Kita bukan kawan dulu pun.
Ya, saya boleh teka.
Tapi tahun lepas,
pada masa begini,
saya kembali ke sekolah
pada satu malam.
Kelas terlalu bising
semasa tengah hari, jadi
saya belajar di makmal sains,
saya tertinggal buku di sana.
Itu yang terjadi?
Ya.
Saya ingat sebab
ia pada hari itu.
Hari apa?
Kita ada rakan kelas
bernama Jeong Suin.
Ia sehari sebelum
saya dengar dia mati.
Jeong Suin?
Awak tak ingat Suin juga?
Kawan saya
dipanggil untuk
tindakan disiplin.
Ia patut berlaku kalau
dia langgar peraturan.
Betul.
Tapi saya rasa bersalah.
Saya buat masalah setiap hari,
tapi kerana ayah,
saya tak pernah dipanggil.
Apa pelajar akan fikir?
Jadi? Apa awak cuba katakan?
Awak nak ayah batalkan
tindakan disiplin?
Kalau saya minta, ayah buat?
Awak kata ayah
tak perlu risaukan dia.
Ya.
Tapi macam mana ayah tahu
kawan itu yang dipanggil
untuk tindakan disiplin?
Saya tak kata dia.
Ayah hebat.
Ayah tahu tentang
semua pelajar.
Atau tidak. Apa-apalah.
Ian.
Apa?
Saya dengar
awak cakap dengan jurulatih.
Kenapa tak nak pergi hospital?
Kenapa awak peduli?
Awak
tak ada kaitan dengan saya.
Awak dah lupa?
Mak.
(Kang Soyeong)
- Oh tuhan. Hei. / - Lepas.
Lepas.
Pergilah.
Kenapa masuk
campur urusan kami?
Mak.
Hai, Eunbyeol.
Kang Soyeong...
Itu gadis yang ganggu
awak di Tongyeong, kan?
Mak.
Mak takut apabila fikir
awak sekolah dengan
budak macam dia.
Jangan gaduh dengan dia.
Kita pindah rumah dan
pindah ke sekolah lain.
Okey.
Tapi mak,
ada sesuatu saya perlu buat.
Apa dia?
Buat di sekolah baru awak.
Tak, saya perlu
buat di sini
dan sekarang.
Tolong beri saya masa.
Setiap kali jumpa dia,
awak akan teringat
semua perkara buruk
berlaku pada awak dulu.
Awak masih nak buat begitu?
Ya.
Saya ada mak kali ini.
Okey.
Saya ada untuk awak.
Jadi jangan risau
dan lemah semangat.
Okey?
Helo, puan.
Bukan awak kata
awak tak ada bukti?
Ya, tapi Minjun...
Macam mana awak boleh paksa
anak saya dengan rakaman CCTV?
Kalau tak, kenapa
dia boleh reka cerita?
Apa?
Reka cerita?
Jadi apa?
Awak ingat Minjun betul buat?
En. Kim,
awak betul tak tahu
apa makna kosong?
Terutamanya bagi budak
teratas seperti Minjun,
ia boleh menjatuhkan dia.
Awak patut tahu lebih baik.
Puan,
awak fikir
perkara teruk terjadi pada
Minjun sekarang ialah grednya?
Beri anak awak sayap
mungkin akan patahkan lututnya.
Jangan lihat grednya
tapi lihat hati perasaannya.
Tolong.
Awak tahu mak Minjun dilaporkan
pada Kementerian Pendidikan?
Ini terjadi sebab
pendidikan swasta
dah hilang kawalan.
Awak tak rasa
sekolah patut terlibat?
Ya. Permintaan pelajar
semakin meningkat.
Kalau sekolah tak boleh
tepatinya, mereka nak ke mana?
Mereka ubah peraturan untuk
benarkan program lepas sekolah
mulai semester depan.
Kita tunggu dan lihat.
Kalau begitu,
apa kata sediakan kertas
cadangan untuk program
lepas sekolah dan
hantar pada hujung semester?
Apa?
Tapi saya...
Baiklah, berusahalah semua.
Tuan.
Tentang Go Eunbyeol...
En. Kim.
Tak kira apa awak buat,
tindakan disiplin akan berjalan
seperti yang dirancang,
jadi jangan buang masa.
Apa awak keluarkan?
Oh tuhan.
Apa? Apa? Saya tak ada apa-apa.
Awak fikirkan sesuatu?
Macam mana dengan awak?
Awak nak kongsi satu rahsia?
Nakkah?
Saya dulu?
Tangan saya kotor sangat.
Kawan saya terjatuh,
tapi tangannya bersih.
Saya ada hak untuk ambil
tangannya dan bantu dia?
Siapa ada hak
untuk pegang tangan?
Awak boleh
basuh tangan bersama.
Ya, awak betul
Apa kerisauan awak?
Ayah saya yang cuba buang
Eunbyeol dari sekolah, kan?
Kalau saya tanya sebabnya,
awak tak boleh beritahu, kan?
Saya pergi dulu.
(Pejabat Pengarah)
Ibu pelajar membantah.
Tentulah. Anaknya
dipaksa pindah
tanpa alasan munasabah.
Kalau ibu bapanya
nak luahkan tak setuju,
suruh dia bercakap
di perbincangan disiplin.
Saya tak nak cakap lagi.
Awak maksudkan di perbincangan
disiplin yang penuh
dengan orang yang undi
untuk paksa dia pindah?
Saya sibuk. Tolong pergi.
Kes Suin itu atas
sebab yang betul?
Eunbyeol hilang ingatan.
Kalau tak pun,
dia tak akan cakap
tentang kejadian itu,
seperti saya.
Saya kata, bukan begitu!
Saya benar-benar harap tidak.
Tolong pertimbangkan semula.
Cikgu.
Saya rasa nak
dapatkan Hong Jaedong,
guru yang semua nantikan.
Tak ada yang dibandingka...
Tengoklah...
Ia tak akan hilang hanya
kalau kita abaikannya.
Saya akan terus-terang.
Awak tahu
betapa pentingnya kepercayaan
dalam bidang ini, kan?
Awak kehilangan
syarikat tutor dan rundingan.
Apa awak buat sekarang?
Ya, awak lebih tahu
tentang bidang ini.
Siapa nak percayakan awak
dengan pendidikan anak mereka?
Terutamanya,
saya dengar ia Minjun.
Macam mana anak boleh
laporkan mak sendiri?
Kita berhenti
cakap tentang itu.
Kami datang nak beritahu
kami tak akan jumpa awak lagi.
Kami nak pergi.
Selamat tinggal.
Maaf...
Tentang rundingan Sijin...
Saya perlu fikirkannya.
Hai. Ini saya, mak Minjun.
Boleh awak bercakap?
Saya nak buat kumpulan baru dan
ada tempat untuk Jeongyeon.
Tentulah!
Apa? Itu awakkah, Eunbyeol?
Helo.
Kenapa tak masuk?
- Tak apa. / - Apa maksud awak?
Saya tak pernah halau tetamu.
Naiklah.
Apa awak buat? Naiklah.
Okey. Ini ada sup panas sedap.
Mari makan.
Kenapa? Awak tak suka makanan?
Tak, saya suka. Terima kasih.
Bagus.
Kalau susah guna penyepit,
nak ayah suap awak?
Ayuhlah, ayah.
Awak senyum semula.
Awak pasti rasa lebih baik.
Tapi
kenapa awak berdua senyap?
Awak berdua bergaduhkah?
En. Han,
terima kasih untuk makan malam.
Ya. Balik dengan selamat
dan datang lagi.
Baiklah.
Eunbyeol,
dia mungkin berkelakuan
seperti dia okey,
tapi dia pasti merana di dalam.
Awak selalu saling
bergantung sejak kecil,
jadi bantu dia lalui ini lagi.
Selalu ajak dia keluar
agar dia dapat udara segar.
Tendang dia agar dia sedar.
- Okey? / - Baiklah.
Bagus. Terima kasih.
Kenapa lama sangat?
- Saya pergi dulu. / - Okey.
Jumpa lagi.
Apa? Tunggu.
Tak guna.
Ayah besarkan awak begitu?
Ia dah gelap.
Awak patut hantar dia pulang.
Dia tinggal berdekatan.
Dia betul. Saya okey.
Saya boleh balik
sendiri dari sini.
Baliklah.
Kita pergi saja.
Awak belum sihat...
Saya kata, kita pergi sajalah.
(Mak)
Di mana awak?
Mak buat kumpulan belajar.
Jangan lewat.
Mak tak akan maafkan awak
kalau awak malas kerana ini.
Sedarlah.
(Mak)
(11 panggilan tak terjawab
daripada Mak)
Pintu akan ditutup.
Kenapa dia tak jawab?
Panggilan awak
disambungkan ke peti suara.
Kenapa budak ini...
Hei, budak.
Kenapa...
Kenapa awak naik atas ini?
Saya naik lif...
Kita tinggal di tingkat 3,
tapi saya tak boleh tekan 3.
Apabila saya naik ke atas,
saya dapati pintu dikunci.
Kenapa awak buat?
Sebab saya benci Mak.
Saya nak berhenti benci dia.
Maafkan saya.
Maafkan saya, Minjun.
Saya ayah awak, tapi
saya tak tahu awak rasa begini.
Saya tak cuba ambil tahu pun.
Tapi,
jangan fikir nak buat
apa-apa drastik, okey?
Tolong, Minjun.
Kenapa?
Kenapa awak buat?
Kenapa naik ke atas?
Kenapa awak naik ke atas?
Kenapa?
Apa saya patut buat?
Kenapa buat begini pada mak?
Mak hidup demi awak!
Sebab itulah.
Mak hidup demi saya.
Mak tak boleh hidup tanpa saya.
Mak.
Bukankah ia lebih baik
untuk lupakan ketamakan mak
daripada kehilangan saya?
Helo!
Buku kedatangan.
Nak saya hantar di pejabat?
Ya.
Terima kasih.
Cikgu, ada orang buang air
besar di berus gigi saya.
- Apa? / - Hei, kawan-kawan!
- Apa? / - Ini dia.
- Apa ini? / - Ini Sijin punya.
Ini Eunbyeol dan ini saya.
Saya dapat daripada kerja model
dan saya minta dua lagi.
Cantiknya. Terima kasih.
Macam mana awak
tahu perasaan saya?
Ia memang bagus,
tapi jangan gunakannya
pada hari sama, okey?
Tak. Saya pakai setiap hari.
Hitam ini cantik.
- Biar saya cuba. / -Tak boleh.
Ian.
Apa awak buat di sini?
Soalan dungu, kan?
Awak perenang.
Tentulah awak di kolam renang.
Bukan?
Tapi
kenapa awak datang
semasa tiada orang,
jalan sekeliling dan balik?
Awak berkelakuan seperti
awak tak patut berada di sini.
Saya tak nak dengar,
jadi berhenti.
Awak beritahu saya yang
jangkaan orang membebankan
dan awak nak buang semua.
Jadi awak rasa lebih senang?
Awak gembira?
Tidak.
Saya kata, berhenti.
Ia sebab awak bencikan saya?
Ini tak ada kaitan dengan awak.
Jadi awak pun
takut dengan air?
Sejak ingatan
saya kembali,
saya takut dengan air.
Apabila saya hampir mati,
sejujurnya,
saya nak keluar
dari air sangat.
Saya ingat
betapa
saya nak hidup.
Serta
saya berterima kasih
setiap kali saya jumpa awak.
Saya gembira saya masih hidup.
Jadi
saya tak boleh lihat awak
musnahkan hidup awak.
(Eunbyeol! Datang ke kelas 1-2,
Jeong Suin)
Panggilan awak disambungkan
ke peti suara.
Tolong sediakan dokumen
untuk mesyuarat.
(Jabatan Polis Gangnam)
(Kematian di Sekolah
Menengah Gangnam Segang)
(Lee Eunbi)
(Sekolah Menengah Nuri)
Kes Suin itu sebab sebenar?
Saya kata, bukan begitu!
Eunbyeol.
Hai.
(Bertahanlah, Ian!)
Siapa awak?
Kenapa panggil saya ke sini?
Saya nak tanya awak sesuatu.
Awak ingat, kan?
Apa?
Jeong Suin.
Awak kata awak kawan dia.
Suin?
Ya.
Awak dapat surat daripadanya.
Apa isi kandungannya?
Itu...
Kalau Suin hantar surat,
awak akan abaikan lagi?
Awak kenal
Suin?
Saya tanya awak dulu.
Awak dah lupa semuanya
awak buat pada Suin?
Macam mana awak
boleh buat begitu?
Apa awak buat
pada hari Suin mati?
Awak tinggalkan dia supaya
dia mati sendirian. Macam mana
rasanya lihat dia mati?
Saya
buat begitu?
Kalau awak
pergi kepadanya
dan tanya kalau
dia okey sekali saja,
dia tak akan mati.
Awak juga perlu alaminya
untuk rasa macam mana
ditinggalkan sendirian dalam
bilik gelap dan sejuk ini.
Awak tahu macam mana rasanya.
Benarkah saya keluar.
Lepaskan saya!
Helo...
Helo?
Panggilan awak
disambungkan ke peti suara.
Tolong saya.
Ada sesiapa di luar?
Tolong saya!
Tolong saya.